میزان ناتوانی در ام اس چگونه اندازه گیری می شود؟

پیشرفت بیماری اسکلروز متعدد از فردی به فرد دیگر متفاوت است و انواع مختلف ام اس بیماری به روش های مختلف پیشرفت می کنند. اسکن ها و سایر تست های اسکلروز چندگانه همیشه کل داستان را در مورد میزان ناتوانی در ام اس نمی گویند؛ علائم و نشانه ها و چگونگی عملکرد هر روز بدن – از دیدن تا تفکر و حرکت کردن – اندازه گیری های مهمی جهت دریافت چگونگی عملکرد سیستم عصبی مرکزی هستند.

پیشرفت ام اس: مقیاس وضعیت وسعت ناتوانی (EDSS)

این مقیاس که گاهی اوقات استفاده می شود مقیاس Kurtzke نام دارد که به نام متخصص مغز و اعصابی است که آن را ایجاد نمود. EDSS تمرکز عمده ای بر توانایی را رفتن درد. این اندازه گیری، حساسیت کمتری از انواع دیگر ناتوانی ها در اسکلروزیس چند گانه دارد. حدود ۳۰ دقیقه طول می کشد تا یک امتیاز کسب شود. پس از آن چند دقیقه مورد نیاز است تا در مقیاس EDSS رتبه بندی انجام شود.

عملکرد سیستم رتبه بندی (FSS) 

در یک مقیاس از ۰ تا ۶، FSS چگونگی کار سیستم عصبی مرکزی عمده را اندازه گیری می کند و یک نمره به ناتوانی شما می دهد. و اطلاعات در مورد راه رفتن و استفاده از دستگاه های کمکی ترکیب می شود. همچنین کارکردهای زیر را نیز در بر می گیرد:

  • ضعف یا مشکل در حرکت اندامهای بدن
  • لرزش و یا از دست دادن هماهنگی
  • مشکلات گفتار، بلع، یا حرکات غیر ارادی چشم
  • بی حسی یا از دست دادن حس
  • عملکرد روده و مثانه
  • عملکرد بینایی
  • عملکرد ذهنی

سایر اندازه گیری های  ناتوانی ام اس

  • طیف گسترده ای از سایر اندازه گیری ها به منظور ارزیابی ناتوانی اسکلروزیس متعدد استفاده می شوند. در بسیاری از موارد، پرسشنامه های ساده ای هستند. به عنوان مثال، پرسشنامه ی کیفیت زندگی اسکلروزیس چندگانه سوالاتی در موارد زیر می پرسد:
  • فیزیکی، شناختی، اجتماعی و عملکرد جنسی
  • محدودیت ها به علت مشکلات جسمی یا عاطفی
  • درک در مورد سلامتی خود
  • درد
  • انرژی
  • کیفیت کلی زندگی
  • سلامت عاطفی

سایر مقیاس ها برای اندازه گیری جنبه های خاص ناتوانی مانند:

  • کنترل مثانه و روده
  • اختلال بینایی
  • خستگی
  • بهداشت روان
  • درد

آزمون های دیگری نیز ممکن است به اندازه گیری پیشرفت MS در آینده کمک کنند. همکاری نزدیک با یک متخصص مغز و اعصاب خوب می تواند در تعیین آزمون مناسب کمک کننده باشد

عوارض کاشت ابرو با روش FUT

کاشت ابرو با روش FUT شامل استخراج واحدهای فولیکولی می شود که بطور طبیعی شامل ۱ الی ۴ تار مو می شوند. این واحدهای فولیکولی بصورت نوار خطی از سر بیمار جدا می شوند که در اکثر موارد، فولیکول های اهدایی در پشت سر بیمار قرار دارند. از سوزن های کوچکی برای جدا کردن واحدهای فولیکولی از یکدیگر استفاده می شود. فولیکول ها برای کاشت در ناحیه ابرو آماده می شوند و هنگام کاشت به ریشه های فولیکول ها توجه زیادی می شود تا بتوان شاهد نتایج بهتری از کاشت ابرو بود.

جهت کاشت فولیکول ها، شبیه ابروهای طبیعی خود بیمار است زیرا هدف این است که ابروها در عین طبیعی به نظر رسیدن، پرپشت تر از قبل هم بشوند.یک متخصص کاشت مو خوب تمام تلاش خود را می کند تا جای اسکارها در روی سر بیمار کمتر مشخص بشوند.اگر هنگام بخیه زدن برش روی سر بیمار، از تکنیک پیشرفته ای استفاده بشود، موهای سر روی همین اسکارها شروع به رشد می کنند تا در نهایت جای تمام اسکارها با موها پوشانده بشوند. از طرفی دیگر، سایز برش سر در کاشت ابرو با روش FUT بسیار کوچک است و به سرعت توسط موها پوشانده می شود و بیمار نباید نگران بخیه و اسکارهای روی سرش باشد.

عوارض مربوط به کاشت ابرو با روش FUT عبارت است از :

  • ایجاد اسکار نواری در روی سر بیمار : اسکار نواری که در اثر کاشت ابرو به روش FUT در روی سر بیمار بوجود می آید، با گذشت زمان ترمیم می شود و یا توسط موها پوشانده می شود.
  • بخیه های مشخص در روی سر بیمار : ظاهر غیر طبیعی بخیه ها به وضوح روی سر بیمار دیده می شود و مهارت و تجربه متخصص می تواند این عارضه را تا حد زیادی کاهش بدهد.
  • تورم : در اطراف پیشانی و چشم ها ممکن است تورم بوجود بیاید که ۱ الی ۲ روز بعد رفع می شوند.
  • حساسیت و آلرژی : ممکن است بیمار در نقاطی از سر که فولیکل ها استخراج شده اند و همچنین در ناحیه ابروهای خود، حساسیت و آلرژی خفیفی را هم احساس کند که معمولا به سرعت برطرف می شوند
  • درد : دردهایی که بیمار در قسمت سر و ابروهای خود احساس می کند را هم می توان با رعایت دستورالعمل های متخصص کاهش داد.
  • دوره چند روزه ریکاوری بیمار : برای ترمیم بخیه ها و برطرف شدن هرگونه قرمزی در روی ابروها، لازم است بیمار چند روزی را استراحت کند.
  • ایجاد پوسته های زیاد در قسمت ابروها : ایجاد پوسته هم بخشی طبیعی از کاشت ابرو است که بیمار باید دستورات پزشک را در زمینه شستشو و مراقبت از ابروها بطور دقیق انجام بدهد.

تمرین برای نوزاد

سن: کودک یک ماهه تا کودک شش ماهه

تاثیر: رشد مهارتهای حرکتی – تکامل 

به شکم خوابیدن، عضلات سرو گردن و شانه را تقویت می کند و برای غلبه بر رفلکس های ابتدایی مفید است. اگر نوزاد شما در مکیدن مشکل دارد باید توسط پزشک متخصص راهنمایی شوید. زیرا در این دوره از زندگی نوزاد مکیدن یکی از اصلی ترین عملکردهای کودک است و باید جدی گرفته شود.

آرام غلتاندن

کودکتان را در حالیکه طاقباز خوابیده با خم کردن یک پا به سمت بالا به آرامی بغلتانید سپس به آرامی پایش را فشار دهید و زانویش را در مقابل بدنش خم کنید. او با فشار آوردن به عضلات گردنش سرش را بلند خواهد کرد. به این ترتیب او را به پشت و دوباره به شکم بچرخانید. دست راست خود را به آرامی زیر سر کودک گذاشته و از سرش حمایت کنید.

حرکات بازو

مانند شکل؛ به آرامی دست ها را با هم به سمت بالا و پایین و به طور متناوب به داخل و خارج حرکت دهید. این کار برای نوزادان چند ماهه هم مناسب است.

برای مطالعه بیشتر: همه چیز در مورد کودک چهار ماهه

هل دادن با پا در حالیکه نوزاد به پشت خوابیده

از کف دست هایتان یا یک پارچه ی لوله شده برای فعال کردن رفلکس کششی یک پا و سپس پای دیگر استفاده کنید.پا را با فشار ملایمی هل دهید به طوری که نوزاد نیز با پایش به دست شما فشار آورد و دست شما را هل دهد.

هدف از این تمرینات آرام کردن اعضای بدن نوزاد و رشد انقباض عضلانی و آگاهی از بدن است. مطمئن شوید که اندام ها کاملا باز باشند. اما به زور متوسل نشوید.تمرینات باید به آرامی انجام شوند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد رشد کودک یک ماهه تا کودک یک ساله می توانید به وبسایت بهداشت و سلامت نسخه مراجعه کنید. 

آیا مزایای جراحی لاغری بیش از معایب آن است؟

جراحی چاقی یا همان جراحی لاغری، با تغییر سیستم گوارشی انسان به کاهش وزن و لاغری کمک می کند. در واقع جراحی چاقی می تواند این تغییر را با محدود کردن کالری دریافتی یا کاهش جذب مواد غذایی یا هر دو انجام دهد. در صورتی که فرد با رژیم لاغری و ورزش نتواند وزن کم کند و یا به علت وزنش به بیماری های جدی مرتبط با چاقی مبتلا شده باشد، جراحی چاقی(عمل اسلیو معده و....)  گزینه ایده آلی برای کاهش وزن چشمگیر و بدون بازگشت وی محسوب می شود.

جراحی چاقی به روش لاپاراسکوپی می تواند عوارض مختلفی را به همراه داشته باشد. به عنوان مثال، ممکن است بیمار حلقه گذاری معده، پس از پرخوری دچار آماس مری شود. در واقع بیماران باید باقی عمر خود را از نوعی رژیم غذایی مقرر پیروی کرده و مدام تحت نظر پزشک باشند.

ساسی بای پس معده نیز عوارض خاص خود را دارد. پس از بای پس معده فرد تا آخر عمر دچار کمبود ویتامین ها و مواد معدنی می شود که مجبور به مصرف این مکمل ها خواهد بود.

با وجود همه این گفته ها، باز هم عوارض جراحی لاغری به اندازه عوارض چاق ماندن نیست. امروزه خطر جراحی چاقی بیشتر از جراحی کیسه صفرا نمی باشد. چاقی خطر بسیاری از بیماری ها همچون آرتروز، فشار خون بالا، سکته قلبی و مغزی را افزایش خواهد داد. علاوه بر این، آمار مرگ و میر زودرس در افرادی که جراحی چاقی انجام داده اند، با کاهش چشمگیری همراه است.

با این همه باید دید که آیا شما کاندید خوبی برای جراحی چاقی هستید یا خیر. برای پاسخ به این سوال باید از متخصص جراحی لاغری خود وقت مشاوره دریافت کنید. جراح لاغری پس از معاینه بیمار می تواند نتیجه بگیرد که کدام نوع جراحی چاقی برای وی مناسب است. آسان ترین راه برای دریافت وقت جراحی چاقی گرفتن نوبت آنلاین است.

چه پزشکان و متخصصانی می توانند لوپوس را درمان کنند؟

روماتولوژیست ها (متخصصین بیماری های خود ایمنی) 

به طور معمول، لوپوس توسط متخصص روماتولوژی درمان می‌شود. روماتولوژیست ها در اصل یک متخصص داخلی یا متخصص اطفال هستند، که در تشخیص و درمان آرتروز و سایر بیماری های مفاصل، ماهیچه ها و استخوان ها، و نیز برخی بیماری های خودایمنی، از جمله لوپوس و آرتریت روماتوئید تخصص دارند.

تیم درمان سلامتی شما

ما قصد داریم برای شروع درباره روماتولوژیست صحبت کنیم که از نخستین کسانی است که میتواند به شما در درمان و مدیریت علایم این بیماری کمک کند. اما در اصل کسانی که به شما کمک میکنند تا سالم شوید و سلامتی خود در این وضعیت را حفظ کنید شامل یک تیم کامل از پزشکان و مشاغل مربوط به سلامت و درمان هستند

سایر پزشکانی که لوپوس را درمان می‌کنند

متخصص قلب

برای مدیریت و درمان مشکلات قلبی افراد مبتلا مانند میوکاردیت لوپوس و پرکاردیت لوپوس

پولمونولوژیست یا متخصص ریه

متخصص ریه برای برخی از مشکلاتی که برای ریه افراد مبتلا به لوپوس به وجود میاید به این افراد کمک می کند.

متخصص غدد درون ریز

برای مدیریت مسائل مربوط به تیروئید، عملکرد آدرنال یا سایر مسائل غدد درون ریزی که بیمار را درگیر خود میکند.

متخصص کلیه و مجاری ادراری

برای مدیریت مسائل مربوط به کلیه و عملکرد  کلیه ها افراد مبتلا به لوپوس مانند نفریت لوپوس.

متخصص گوارش

برای مسائل مربوط به دستگاه گوارش

هماتولوژیست یا متخصص خون شناسی

برای مسائل مربوط به شمارش سلول های خونی و وضعیت بافت خون

ایمونولوژیست یا متخصص ایمنی شناسی

ایمونولوژیست های بالینی، پزشکانی هستند که به طور فزاینده ای در درمان لوپوس دخالت دارند.

متخصص مغز و اعصاب

یک متخصص مغز و اعصاب خوب ممکن است بخشی از تیم شما باشد تا بتواند در بروز علائم سیستم عصبی مربوط به لو پوس مداخله کند.

متخصص توانبخشی

طبق علائم خاص شما، ممکن است یک درمانگر توانبخش یا فیزیوتراپیست برای کاهش درد و سفتی مفاصل و عضلات به شما کمک کند. متخصصان فیزیوتراپی کسانی هستند که در توانبخشی و بازیابی فرم نرمال فیزیکی بدن تخصص دارند. آن‌ها برای کمک به بهبود و افزایش هماهنگی فیزیکی بدن به موفقیت برنامه جامع توانبخشی تلاش می‌کنند. درمان‌های توانبخشی می‌توانند کیفیت زندگی افراد مبتلا به بیماری های مزمنی مانند لوپوس افزایش دهند.

پزشک عمومی

بعضی از افراد مبتلا به بیماری لوپوس علاوه بر یک متخصص لوپوس حرفه ای از کمک های یک پزشک عمومی طی پروسه درمان خود کمک میگیرند. پزشک مراقبت های اولیه با طیف وسیعی از مشاغل که به درمان بیماران کمک می کنند ارتباط دارد. به طور کلی، بسیار مهم است که حتما به دنبال یک پزشک مراقبت اولیه باشید.