جوانب مثبت و منفی جراحی بای پس روده

عمل جراحی بای پس روده  یا دئودنال سوئیچ در یک مفهوم ساده ترکیبی از عمل جراحی بای‌پس معده و عمل اسلیو است. در این روش جراحی هم حجم معده کاهش میابد و هم بیشتر طول روده بجز ۱۰۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متری بخش انتهای آن بای پس شده یا میانبر میزند. به این صورت بخش اعظم روده نمیتواند کار جذب مواد غذایی را انجام دهد.

جوانب مثبت

  • متعادل شدن دریافت کالری و کاهش جذب مواد غذایی از بزرگ‌ترین مزایای این نوع جراحی کاهش وزن هستند. برخلاف عمل بای پس معده، از آنجایی که در عمل بای پس روده بخش یپلوریک (بخش انتهایی معده) دست نخورده باقی میماند، بیماران به سندروم دامپینگ مبتلا نخواهند شد.
  • زمانی که بخشی از معده برداشته میشود، تولید گرلین (ghrelin) که هورمون گرسنگی است و از معده ترشح میشود نیز کاهش پیدا کرده یا متوقف میشود. بنابراین بیماران کمتر احساس گرسنگی خواهد کرد.
  • رژیم غذایی پس از بای پس روده نسبت به سایر اعمال جراحی لاغری قابل تحمل تر است.
  • بر طبق آمار بدست آمده، جراحی دئودنال سوئیچ در مقایسه با سایر عمل های جراحی لاغری به طور کلی بیش‌ترین میزان کاهش وزن را دارد.
  • این عمل همچنین دارای بالاترین نرخ درمان مشکلاتی مانند کلسترول بالا، فشار خون بالا و دیابت نوع دوم است.
  • در نهایت، جراحی بای پس روده گزینه‌ای بسیار موثر برای افرادی است که دارای رژیم غذایی پرچربی هستند.

جوانب منفی

  • یکی از جوانب منفی این عمل، زمان‌بر بودن پروسه جراحی آن است. بسته به وضعیت بیمار و شرایط دیگر، این عمل می‌تواند بین ۳ تا ۶ ساعت طول بکشید. از آنجایی که در تمام مدت انجام عمل بیمار بیهوش است، ممکن است تحت تاثیر داروهای بیهوشی عوارضی را تجربه کند. این تاثیرات به نوبه خود خطر بروز مشکلاتی پس از عمل جراحی و دوره نقاهت را نیز افزایش میدهند.
  • علاوه بر این، به دلیل دشوار بودن انجام این پروسه جراحی، تعداد جراحانی که بتوانند به خوبی و با تسلط اینکار را انجام دهند کم است و پیدا کردن متخصص جراحی لاغری حرفه ای کمی چالش برانگیز است.
  • با برداشتن بخشی از معده دیگر برای همیشه آن بخش را از دست میدهید و بنابراین عمل غیرقابل بازگشت است.
  • اگر بیماران رژیم غذایی بعد از عمل جراحی دئودنال سوئیچ یا بای پس روده را رعایت نکنند ممکن است با کمبود پروتئین، آنمی و کم خونی و بیماری متابولیک استخوانی مبتلا شوند.
  • علاوه بر مشکلات ذکر شده، بیمارانی که تحت این عمل قرار میگیرند ممکن است گاز، نفخ و اسهال نیز تجربه کنند.

برای مطالعه بیشتر :

 لاغری و تناسب اندام

عمل ساسی معده

چگونه نوزادتان را حمام کنید؟

سن : کودک یک ماهه تا کودک یک ساله

حمام اسفنجی

در هفته اول و یا پس از آن بهتر است تا کودک خود را با یک لیف حمام گرم، مرطوب به شیوه حمام اسفنجی استحمام کنید. غالباً صورت و دست های او را بشویید و به طور کامل ناحیه تناسلی او را بعد از هربار تعویض پوشاک تمیز کنید.

 حمام کردن در وان

شما می توانید پس از آنکه استامپ بند ناف نوزاد خشک شده و می افتد و بهبود پیدا می کند اقدام به حمام وان او کنید. با توجه به اینکه کودک کوچک است استفاده از سینک آشپزخانه و یا یک وان پلاستیکی کوچک نوزاد به جای یک وان استاندارد منطقی ترین کار می باشد. اگرچه برخی از والدین نوزادان خود را هر روز حمام می کنند ولی تا زمانی که نوزاد سینه خیز به اطراف حرکت می کند و در حال یادگرفتن ریخت و پاش است، در واقع نیازی به حمام کردن او بیش از سه بار در هفته در اولین سال تولدش نمی باشد.

حمام کردن بیش از حد نوزاد اغلب می تواند پوست او را خشک کند. برخی از کودکان آب گرم را بسیار آرامش بخش می دانند. اگر نوزاد شما هم این گونه می باشد، خوب است به او اجازه دهید که این کار را ادامه دهد. سایر بچه ها در تمام مدت حمام کردن یعنی هنگام داخل شدن و بیرون آمدن از حمام گریه می کنند. حمام کردن نیازی به صرف زمان طولانی ندارد. پنج دقیقه به اندازه کافی طولانی است تا نوزاد خود را قبل از سردشدن بیش از حد آب تمیز کنید. هنگامی که شما نوزاد خود را استحمام می کنید ممکن است در ابتدا کمی بیمناک برایتان باشد. در دست گرفتن یک موجود زنده کوچک در حال وول خوردن، خیس، کفی به تمرین و اعتماد به نفس نیاز دارد، پس خونسردی خود را حفظ کنید و او را به خوبی نگه دارید

ایمنی در حمام کردن

هرگز کودک را بدون مراقب رها نکنید، حتی برای یک دقیقه. اگر زنگ در یا تلفن به صدا در می آید و شما احساس می کنید که باید جواب دهید او را در یک حوله بغل کنید و با خودتان ببرید.

هرگز کودک خود را زمانی که آب هنوز از شیر آب جاری است وارد وان نکنید. (آب می تواند به سرعت خیلی عمیق یا داغ شود).

آب گرم کن های خود را تا ۱۲۰ درجه فارنهایت تنظیم کنید. یک کودک می تواند در کمتر از یک دقیقه در دمای ۱۴۰ درجه سوختگی های درجه سه را حاصل کند.

هرگز کودک خود را بدون مراقب رها نکنید. (بله، این امر بسیار مهم است که به آن دوباره اشاره کردیم). یک کودک می تواند در کمتر از یک اینچ آب و در کمتر از ۶۰ ثانیه در آب خفه شود.

برای مطالعه بیشتر :

نکاتی که باید درخصوص کاشت ریش و سبیل بدانید

مشابه روش کاشت مو است

کاشت موی ریش و سبیل روش و تکنیکی است که به کاشت موهای سر که از طریق استخراج موهای اهداکننده از ناحیه پشت و طرفین سر انجام می شود شبیه است. یک متخصص کاشت مو خوب ، موهایی را انتخاب می‌کند که با موهای صورت بسیار متناسب است و سپس با دقت بسیار به ناحیه دریافت کننده پیوند می‌زند. تنها تفاوت بین این دو روش این است که  برش‌های ایجاد شده در کاشت ریش و سبیل بسیار کوچک‌تر از برش‌های کاشت مو در سر است. درخصوص افراد طاس، جراح ممکن است از موهای بدن نظیر موهای قفسه‌سینه برای اهدا استفاده کند.

زمان عمل کاشت ریش و سبیل

کاشت ریش و سبیل در مردان معمولا بسته به ناحیه درمان و همچنین میزان تراکمی که بیمار مدنظر دارد ۲ تا ۵ ساعت طول می‌کشد.

رشد ریش و سبیل بعد از عمل مشابه رشد مو است

اگر نگران هستید که موهای پیوند شده در ریش و سبیل شما همانند موهای سر شما رشد کنند باید گفت که نگرانی شما بی‌مورد است. موهای کاشت شده در ریش و سبیل شما همانند سایر موهای صورت رشد کرده و بافت و ویژگی مشابه موهای صورت خواهند داشت. جراح اطمینان می‌دهد که موهای استخراج شده کاملا با موهای صورت بیمار متناسب خواهد بود.

عمل بدون درد است

این روش همانند هر روش کاشت مو، بدون درد است. اغلب اوقات، کاشت موی ریش و سبیل از طریق روش کاشت FUE انجام می‌شود. در این روش جراح فولیکول‌های موردنظر پیوند را انتخاب می‌کند. در روش کاشت FUEبرخلاف تکنیک سنتیFUT نیازی به ایجاد برش‌های بزرگ  در ناحیه اهداکننده نیست.

دلایل گوناگون کاشت ریش

اغلب اوقات، کاشت ریش معمولا به دلایل زیبایی انجام می‌شود. اما  این مورد گاهی به‌دلیل عدم رشد موهای صورت که ناشی از آسیب یا اسکارهای جراحی است صورت می‌گیرد.

فاصله انداختن بین کاشت ریش و کاشت سبیل

بهتر است به مدت ۱۰ روز بعد از جراحی از تراشیدن موهای کاشت‌شده خودداری کرد. چراکه در این زمان موهای کاشت شده بیشتر شبیه خمیر هستند. باید بدانید که ۲ هفته بعد از کاشت موها شروع به ریزش می‌کنند. نگران این موضوع نباشید چراکه این یک فاز شوک است که معمولا در هفته سوم و چهارم جراحی برطرف می‌شود. بعد از آن تصمیم با شماست که چهره ژولیده و نامرتب داشته باشید یا این‌که هر وقت موهای جدید شروع به رشد کرد کوتاه و مرتب کنید.

آموزش توالت رفتن به کودکان دارای اختلال یکپارچگی حسی

معمولا اختلالات پردازش حسی با مشکل در آموزش کنترل ادرار و مدفوع کودک همراه است. به لحاظ رشدی ، از زمانی که کودک هجده ماهه است تا ۳۶ ماهگی آماده می شود تا تحت آموزش توالت رفتن قرار بگیرد. اجازه ندهید این سن شما را آزار دهد یا منبع استرس شود. همه کودکان مثل هم نیستند. کودکان دارای SPD یا همان اختلال پردازش حسی ممکن است بسته به نیازهای حسی خود، کمی طولانی تر از توالت استفاده کنند.

به یاد داشته باشید، بدن دارای پنج حس است: بینایی، شنوایی، بویایی، لامسه و چشایی و هر حس به طرز منحصر بفردی با بدن یکپارچه می شود. علاوه بر این، بدن حسی را دارد که از حس ارگانهای داخلی را به مغز مخابره می کند، و به عملکردهایی از بدن اشاره دارد که نیازی به فکر آگاهانه ندارد. مثلا کارکردهای حیاتی زندگی از جمله ضربان قلب، احساس گرسنگی، تشنگی، هضم، وضعیت برانگیختگی و عملکرد روده.

کودکان داری SPD ممکن است در هر یک از این حسها بیش پاسخ دهی (تدافع حسی) یا کم پاسخ دهی (حس طلبی) داشته باشند که هرکدام به نوبه خود آموزش کنترل ادرار و مدفوع را تحت تاثیر قرار می دهد.

تشخیص اینکه کدام راه آموزش برای کودک دارای SPD موثرتر است کمی دشوار است. بخاطر داشته باشید در این مسیر با سرعت کودک خود پیش بروید.

به کودک زمان دهید تا مهارتهای خود را تقویت کند و از لحاظ جسمی و عاطفی برای این کار آماده شود و در این راه از تقویت مثبت (تشویقی) استفاده کنید. صرف نظر از اینکه کودک دو ساله است یا ۶ ساله، به هیچ وجه کودک را تنبیه نکنید و در مسیر تلاشش برای یادگیری از او انتقاد نکنید.

برای مطالعه بیشتر :

رشد کودک شش ماهه

رشد کودک نه ماهه

سندرم دامپینگ بعد از جراحی چاقی

سندرم دامپینگ معضلی است که در بیماران تحت بای پس معده و روده و جراحی ساسی معده  شایع تر است، اما گاها می توان آن را  در بیماران اسلیو معده هم دید. آگاهی از سندرم دامپینگ، علل و علائم آن بسیار مهم است.

سندرم دامپینگ هنگامی اتفاق می افتد که قندها یا کربوهیدرات های ساده به سرعت از معده به روده کوچک تخلیه شوند. این سندروم همچنین می تواند بعد از خوردن غذاهای پرچرب یا سرخ شده و محصولات لبنی (اغلب بستنی ، شیر و برخی از ماست ها) ایجاد شود. علائم سندروک دامپینگ اولیه و زودرس معمولا یک ساعت بعد از خوردن غذا شروع میشود و تا ۱ ساعت ممکن است ادامه داشته باشد.

علائم این بیماری عبارتند از:

  • تعریق
  • سبکی
  • افزایش ضربان قلب
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • گرفتگی شکم
  • و گرگرفتگی

برای جلوگیری از سندرم دامپینگ زودرس ، طی یک وعده غذایی بیشتر  از ۱۰ گرم مواد غذایی حاوی قند و کربوهیدارت مصرف نکنید. سندروم دامپینگ تاخیری نیز معمولاً ۱-۳ ساعت بعد از مصرف غذا یا میان وعده اتفاق می افتد و در اثر هیپوگلیسمی واکنشی یا کاهش قند خون رخ میدهد.

برای مطالعه بیشتر : مجله لاغری و تناسب اندام

علائم این سندروم دامپینگ تاخیری عبارتند از:

  • عرق کردن
  • لرزیدن
  • از دست دادن تمرکز
  • گرسنگی
  • و حتی غش کردن

برای کسب اطلاعات بیشت بهتر است با یک متخصص جراحی لاغری و مشورت کنید.